Kerstgedachte 2025
Vrede! Ieder jaar spreek ik erover in mijn kerstgedachte, maar nu begin ik ermee. Vrede is het enige politieke onderwerp, dat je aan tafel, zeer zeker de kerstdis, kan bespreken. Misschien is vrede dan ook wel geen politiek. Helaas. Vrede zou in politiek altijd op nummer 1 moeten staan. We hebben vrede meer nodig dan ooit. In Europa zijn we zó gewend geraakt aan vrede, dat onze politici, media en steeds meer “gewone” mensen het regelmatig hebben over “sneuvelbereidheid”, “Rusland verslaan” en “miljarden naar Oekraïne”. Niets maakt mij verdrietiger. Omdat mijn ouders, in Rotterdam opgegroeid en geboren in 1929 respectievelijk 1934, mij hebben verteld, wat oorlog is, hoe een gebombardeerde stad eruitziet en wat er in de hongerwinter is gebeurd. Natuurlijk hebben ze mij ook verteld, over de verschrikkingen, die het Joodse volk zijn aangedaan. En we dachten altijd, dat dat nooit meer zou gebeuren. Ik was er ooit zelfs zeer zeker van. Nu niet meer. Extreem-links en salafisten hebben de handen ineengeslagen op een manier, die volledig onbegrijpelijk is. De Iraanse revolutie begon namelijk ook onder linkse studenten op universiteitscampussen. Na de revolutie gingen linkse activisten als eerste tegen de muur. Dat is een historisch feit.
Als in de Westerse wereld Joden niet meer veilig zijn, dan verliest de Westerse maatschappij, dus ook Nederland, haar ziel, haar wezen, haar bestaansrecht. Datzelfde geldt voor vrouwen, homo’s, Christenen en atheïsten. De moslimbroederschap heeft in de jaren 1930 en 1940 intiem samengewerkt met de nazi’s. Daar zijn historische verslagen en foto’s van. We zijn nog geen half A-viertje op dreef en de grote, nare, thema’s van de 20e en 21e eeuw hebben we al te pakken.
Zo, de meeste mensen zijn nu wel afgehaakt. Jammer natuurlijk, maar zo gaan die dingen. Waar staan we nu? Op een merkwaardig kruispunt. Europa, zo valt in een recent stuk van het Witte Huis te lezen, is dermate demografisch aan het veranderen, dat de VS er niet meer vanuit kunnen dat Europa een trouwe bondgenoot is. Dat is nogal wat. Bovendien stelt datzelfde stuk, dat Europa zich niet goed militair kan verdedigen. Maar het bizarre is, dat de EU openlijk ruzie zoekt met Rusland en dat is levensgevaarlijk. Op de landelijke tv valt met regelmaat te beluisteren, dat wij niet meer kunnen vertrouwen op militaire steun van de VS. Maar dat is wel double speak on steroids. Het is ongeveer hetzelfde als wanneer het zwakke jongetje van het schoolplein ruzie zoekt met een vechtersbaas en dan automatisch verwacht, dat een van de bevriende sterke jongens van de klas hem even uit de brand komt helpen.
We willen vrede met Rusland, geen oorlog, geloof me. En nee, ondanks wat Brekelmans, Rutte en de hunnen zeggen, Rusland gaat Europa niet binnenvallen. Nee. Dat willen ze niet en dat kunnen ze niet. Maar dat betekent niet, dat je een boze beer eindeloos kan poken met een stalen pin. Dat houdt een keertje op.
En Europa heeft er op geen enkele manier voordeel bij, een oorlog met Rusland. Niets, nul, nada. Maar ik vrees, dat Europa net zo lang doorgaat, totdat oorlog met Rusland een feit is. En ik durf nu al te voorspellen, wat er dan niet gaat gebeuren. Precies, de VS gaan ons niet helpen. Politici zinspelen daar in de media al op! En de VS hebben dat ook al gezegd. Maar daardoor mogen de media en politici de VS niet zomaar onbetrouwbaar noemen. Zie bovenstaand voorbeeld van het schoolplein. Ook durf ik hier wel te voorspellen, dat de VS in eerste instantie wapens aan de EU gaan leveren, daar veel geld aan zullen gaan verdienen en, heel laat, uiteindelijk, na een nieuwe Pearl Harbor, zullen de VS de EU, of Europa in haar geheel, uit de brand helpen. Wederom, net als bij ons voorbeeld van de zwakke jongen, die op het schoolplein een vechtersbaas uitdaagt. Geopolitiek kan ingewikkeld zijn, maar soms is het ook verrassend eenvoudig.
We zijn nu halverwege de jaren 2020. Misschien is een vergelijking met de roaring twenties van de 20e eeuw wel op zijn plaats. Het lijkt allemaal nog redelijk goed te gaan. Weinig mensen maken zich zorgen om de economie. We kunnen best verduurzamen, dat mag best wat kosten, toch?
Voor 2026 wordt door steeds meer economen een beurscrash voorspeld, althans, het risico daarop neemt toe. Evenals de kans op lage rente, hoge inflatie en een haperende economie, aangewakkerd door te hoge energieprijzen. Dat laatste maakt een vrede tussen Duitsland en Rusland dan ook hoognodig. De Duitse economie heeft goedkoop aardgas nodig zoals een houtvuur zuurstof nodig heeft. Als we ergens hoop op vrede uit kunnen putten, dan is het wel de vredewens van de VS enerzijds als de behoefte van Duitsland aan goedkoop aardgas anderzijds. En daar zit een fascinerend spanningsveld tussen. De VS verdienen aan wapens en aan LNG (vloeibaar aardgas). Wie kan voorspellen, wat zwaarder zal wegen op de geopolitieke weegschaal?
Gaat de beurs crashen in 2026?
Ik wens u vrede en voorspoed.
